چرا باید از تستر رنگ دیجیتال استفاده کرد؟

 در هنگام خرید خودرو، برای اطمینان از ارزش واقعی خودرو، مشتریان خودرو به کارشناس رنگ خودرو مراجعه می کنند تا از تصادفات احتمالی خودرو اگاه شوند. کارشناس تست رنگ خودرو باید مجهز به دستگاه تستر رنگ دیجیتال با سرعت و دقت بالا باشد و بتواند ضخامت رنگ در نقاط مختلف خودرو را با سرعت و دقت بالا بررسی کند.

هنگامی که لازم است خودرو پولیش شود (سنگ زنی و براق شود)، باید مقدار ضخامت رنگ در لبه های اطراف ماشین ارزیابی شود. ضخامت رنگ بیشتر خودروهای تولید شده توسط کارخانه های خودرو ساز در محدوده 100 – 180 میکرون می باشد. اعداد ضخامت رنگ کمتر از این مقدار نشان می دهد که  پوشش کلر تقریبا به طور کامل برداشته شده است یا در مورد سیستم های تک مرحله ای، عدد ضخامت مربوط به پرایمر می باشد. همانطور که در عکس بالا نشان داده شده است، اعداد ضخامت بالاتر نشان دهنده این است که رنگ آمیزی مجدد رخ داده است. هنگامی که رنگ آمیزی مجدد خودرو تشخیص داده می شود، نقاش رنگ خودرو باید (ضخامت مناسب) لایه بالایی رنگ برای براق سازی را تعیین کند. فارغ از میزان دقت نقاش، پولیش کردن خودرو بر روی پوشش های نازک، دارای احتمال آسیب رساندن به رنگ خودرو می باشد.

پس از تعیین سیستم رنگ مورد استفاده در خودرو و در نتیجه ضخامت رنگ پیش بینی شده، تعیین ضخامت واقعی رنگ خودرو مهم است. حتی کارشناسان با تجربه تست رنگ خودرو نیز نمی توانند از طریق بازرسی چشمی به تنهایی ضخامت رنگ بدنه خودرو، به خصوص کلر را تعیین کنند. با رایج تر شدن استفاده رنگ های نازک تر مانند کلر که در برابر خراش مقاومت بیشتری دارند و از جنس نانو می باشند، برای رنگ خودرو ، استفاده از دستگاه ضخامت سنج رنگ دیجیتال با دقت بالا برای تعیین میزان رنگ شدگی خودرو، بسیار مهم است.

همچنین توجه داشته باشید که آسیب های رنگ خودرو ممکن است توسط چشم به تنهایی قابل مشاهده نباشد. هنگامی که لایه رنگ رویی سطح خودرو بیش از اندازه برداشته شود، ممکن است محو شدگی رنگ و لایه لایه شدگی رخ دهد. در این صورت مشتری می تواند از نقاش خودرو شکایت کند، و مشتریان ناراضی سبب از دست دادن وجهه کاری نقاش خودرو می شوند. چنین احتمالاتی را می توان با نظارت و به حداقل رساندن میزان برداشتن لایه رنگ بالایی، کاهش داد، که بهترین روش این است که نقاش از یک دستگاه ضخامت سنج رنگ خودرو دیجیتال با سرعت بالا و دقت بالا استفاده کند.

خسارت قابل توجه بر روی رنگ بدنه خودرو می تواند شامل خراش های عمیق، لکه گیری و اکسیداسیون سنگین باشد. با شستن و واکس زدن بدنه خودرو نمی توان برخی از آسیب های سطحی رنگ خودرو را پنهان کرد، شن پاشی و براق کردن نیز نمی تواند آسیب های عمیق تر در رنگ بدنه خودرو را پنهان کند. بنابراین مهم است که قبل از اینکه رنگ زیادی از روی بدنه خودرو برداشته شود، محدودیت ها را تشخیص دهید.

مواد استفاده شده در ساخت بدنه خودرو

در گذشته، فولاد به صورت انحصاری برای تولید بدنه بیرونی خودرو استفاده می شد، زیرا هزینه ای مقرون به صرفه و استحکام بالا داشت. در حال حاضر آلومینیوم برای ساخت بعضی از اجزای بدنه خودرو استفاده می شود ، زیرا تولید کنندگان خودرو به دنبال راه هایی برای کاهش وزن بدون به خطر انداختن ایمنی هستند. فولاد و المینیوم برای حفاظت از خوردگی و افزایش جذابیت زیبایی، رنگ می شوند.
معمولا سپر خودرو از مواد پلاستیکی و کامپوزیتی ساخته می شود. وزن سبک سپرهای کامپوزیتی، به طراحان اجازه می دهد تا طراحی های مبتکرانه انجام دهندبر خلاف سپرهای فلزی که به راحتی توسط ضربات کوچک خم و قر می شوند، سپرهای پلاستیکی خودرو در برابر آسیب مقاوم تر می باشند.
در ماشین هایی که اخیرا تولید می شوند، هر سه جنس ماده را می توان یافت : درهای خودرو و گلگیر خودرو از جنس فولاد ساخته می شود، سقف خودرو و کاپوت خودرو از جنس آلومینیوم، و سپر خودرو و آینه های خودرو از پلاستیک ساخته می شوند.